Kendinize acımaktan vazgeçin
Ayrılığa kimin sebep olduğu çok da önemli değildir, ilişkilerde hata aramaktansa, "yürümedi" diyebilmek gerekir. Kendinizi suçlamak, sonra da düştüğünüz durumdan dolayı kendinize acımak size hiçbir somut fayda getirmeyecektir. Yasınızı mantıklı bir süreyle sınırlandırın.
Arkadaşlarınızı arayın
Sarhoş olup aramayın
"Ayrıldık" diye mutabık kaldıktan sonra bahane bulup onu aramayı, içip içip yalvarmayı aklınıza bile getirmeyin. Bu ne onu size geri getirir ne de normalleşme sürecini hızlandırır. Kafanızda bitirin ve kalbinize gömün.
Eşyalarını geri gönderin
"Götürün" demedim, dikkatinizi çekerim. Ona ait olan ne varsa bir kutuya toplayın ve geri yollayın. Kendi eşyalarınızı alma bahanesiyle onu aramak da yok! Anladınız işte, bir an önce hesabı kapatm.
Ortaklaşa yaptığınız aktiviteleri bırakın
Beraber gittiğiniz semtlere bir süre uğramaym, aynı sokaklarda dolaşmayın, gerekirse ortak arkadaşlarınızla aranıza mesafe koyun. Ama bu sayede elde ettiğiniz zamanı sakın kendinize acıyarak harcamaym, kendinizi toplamaya bakın.
Oyuna geri dönün
"Çivi çiviyi söker" deyin ve fazla düşünmeden yeni bir hedef koyun. Başta size yapay gelse de bir gülümseme sizi şaşırtıcı biçimde motive edebilir.
Kaç zamandır aramasanız da onlar sizi bi¬raz sitem ettikten sonra bağrına basacaktır. Onları bıktırana kadar ayrılığınızı anlatın, anlattıkça hafifleyeceksiniz. Onlarla taküm, çok büyük beklentilere gerek yok, normal hayata dönmenizi sağlamaları yeter.
Ekleyin
